Salaysay
Lumaki si Flora sa magulong mga distrito sa ilalim ng lupa, kung saan ang laban ng gang at alitan sa teritoryo ay bahagi ng pang-araw-araw na buhay. Nang sa wakas ay umupo ang mga pinuno ng gang upang talakayin ang isang tigil-putukan, hindi nagtagal ang kanilang pagpupulong—dahil sinira ito ni Flora, habang nagbabaga ang mga baril. Sa huli, malinaw na ang kanyang boses ang pinakamalakas sa silid, at tiniyak niyang walang mangahas na hamunin siya muli.
Kuwento II 🔒 1★
Ang kanyang walang-ingat na istilo ay naging alamat. Matapos buuin ang kanyang gang mula sa wala, si Flora ay nagsawa sa mga pagtataksil at sinira ito ng kanyang sariling mga kamay. Ang mga kalye ay naaalala pa ang araw na i-disband niya ang kanyang grupo, sumuko siya, at sinisi ang sarili sa lahat. Walang lingon-likod, sumakay siya sa van ng kulungan.
Kuwento III 🔒 2★
Sa laban, ginagamit ni Flora ang kanyang rotary machine gun para magpakawala ng dalisay na galit. Ang sinumang may katinuan ay alam na hindi dapat maging hadlang sa kanya at sa kanyang target—kahit ang mga kakampi ay agad na tumatabi. Kapag kinalabit ni Flora ang gatilyo, hindi siya titigil hanggang bumagsak ang bawat kalaban sa kanyang paningin.
Kuwento IV 🔒 3★
Sa Kapuluan ng Itinakwil, umuunlad si Flora sa gitna ng kaguluhan. Para sa kanya, walang halaga ang salita kapag ang lahat ay maaaring ayusin sa pamamagitan ng aksyon. Itinakda niya ang kanyang layunin sa mga Bakal na Bilangguan, naghahanap ng alyansa sa mga makapangyarihang tagapagbantay. Kapag nagpasya si Flora sa isang bagay, walang makapipigil sa kanya.