Salaysay
Ang pandang guro na ito ay minsang namuhay sa pag-iisa sa kalaliman ng kagubatan ng kawayan sa bundok. Malaki ang tikas at bihasa sa paggamit ng espada na may siyam na singsing, nakabuo siya ng sarili niyang teknika—Drunken Slash, na naghuhugot ng lakas mula sa alak. Kapag mas lasing siya, mas nakakasira ang kanyang mga pag-atake. Ang mga tagabaryo sa paanan ng bundok ay nagkukuwento ng isang misteryosong panda na nakasuot ng bakal na baluti, na kayang magsalita ng wikang tao, at nagiging napakalupit kapag nalalasing. Subalit walang nakakaalam ng kanyang tunay na pinagmulan. Nang salakayin ng mga tulisan ang baryo, desperado ang mga tagabaryo na nagdala ng alak paakyat sa bundok upang humingi ng tulong sa kanya. Matapos uminom nang marami, masaya namang nagpahayag ng tulong si Xuanming sa kanila.
Kuwento II 🔒 1★
Habang hinihila ni Xuanming ang kanyang siyam-na-singsing na itak patungo sa kuta ng mga tulisan, ang buong nayon ay naghintay malapit sa may halong kaba. Lahat ay nag-alinlangan kung magagawa ba ng taong ito na may kakaibang estilo na lumikha ng himala at talunin ang grupo ng mga bandido gamit lamang ang isang sandatang pambuno. Sa araw na iyon, ang mga putok ng baril ay walang tigil na umalingawngaw sa malayo nang higit sa isang oras bago tuluyang huminto. Nang ang mga taga-nayon ay lumapit upang imbestigahan, natagpuan nila si Xuanming, balot ng dugo, na nag-iisa sa gitna ng mga guho, umiinom ng natitirang alak mula sa kanyang bote.
Kuwento III 🔒 2★
Para sa makapangyarihang anomaliyang ito, ang pasasalamat ng mga taga-nayon ay agad na napalitan ng takot. Bawat marka ng talim at mantsa ng dugo ay nagpahayag ng kanyang bangis. Habang pabalik siya sa bundok, tinugis siya ng mga bata, tinatawag siyang "Guro," pero agad silang pinabalik ng kanilang mga ina. Hindi iyon ininda ni Xuanming. Kinuha niya ang lahat ng natitirang magandang alak mula sa nayon at malamig na pinanood mula sa tuktok ng bundok ang pagmamadali ng mga taga-nayon na iligpit ang kanilang mga gamit at lisanin ang kanilang tahanan.
Kuwento IV 🔒 3★
Nang maubos na ang masarap na alak sa malapit, pinili ni Xuanming na pumunta sa Isla ng mga Pinatapon, nag-eenjoy sa kanyang kakayahan sa piging. Pagkatapos ng lahat, sa lugar na ito na malayo sa sibilisasyon, hindi mahalaga ang kanyang pagkakakilanlan—basta't siya ay sapat na makapangyarihan, siya ay maaasahan. Ang tanging panghihinayang ay wala nang tatawag sa kanya ng 'Guro' dito.