Verhaal I
Flora groeide op in de ruige ondergrondse wijken, waar bendegevechten en territoriumoorlogen deel uitmaakten van het dagelijks leven. Toen de bendeleiders eindelijk gingen zitten om een wapenstilstand te bespreken, duurde hun vergadering nauwelijks een minuut—want Flora stormde naar binnen, met haar wapens vlammen. Uiteindelijk was het duidelijk dat haar stem de luidste in de kamer was, en ze zorgde ervoor dat niemand het ooit nog aandurfde haar uit te dagen.
Verhaal II 🔒 1★
Haar roekeloze stijl werd legendarisch. Nadat ze haar bende vanuit niets had opgebouwd, werd Flora moe van de verraad en brak ze alles zelf af. De straten herinneren zich nog de dag dat ze haar crew ontbond, zichzelf aangaf en de schuld op zich nam. Zonder een blik achterom stapte ze in de gevangeniswagen.
Verhaal III 🔒 2★
In de strijd hanteert Flora haar roterende machinegeweer om pure woede los te laten. Iedereen met gezond verstand weet beter dan tussen haar en haar doelwit te komen—zelfs bondgenoten stappen snel opzij. Zodra Flora de trekker overhaalt, stopt ze niet totdat elke vijand in haar vizier is uitgeschakeld.
Verhaal IV 🔒 3★
Op het Eiland der Verbannenen gedijt Flora in de chaos. Voor haar is praten waardeloos wanneer alles met actie kan worden opgelost. Ze heeft haar zinnen gezet op de IJzeren Gevangenissen, waar ze allianties zoekt met machtige bewakers. Wanneer Flora haar zinnen op iets zet, is er geen stoppen aan.