Verhaal I
Zoltan is berucht als de meest angstaanjagende mechanische freak onder criminelen. Op het eerste gezicht deinzen mensen terug voor de monsterlijke samensmelting van lichaam en machine en voor zijn razende, angstaanjagende aanwezigheid. Maar voor zijn gevangenschap was hij een geliefde speelgoedontwerper, die speelse speeltjes maakte die de geest van de kindertijd vingen en vreugde brachten aan kinderen over de hele wereld.
Verhaal II 🔒 1★
Zoltan's eerste misdaad was fraude, wat ertoe leidde dat zijn geliefde speelgoedstudio onder druk van het publiek gesloten moest worden. De aanklacht was in feite verzonnen door een rivaal die de markt wilde veroveren. Hoewel Zoltan uiteindelijk zijn naam reinigde, kon hij nooit zijn plaats in de speelgoedindustrie terugkrijgen. De slag veroorzaakte een ernstige ziekte, beroofde hem van zijn financiën, en liet blijvende littekens achter, waardoor zijn leven in een neerwaartse spiraal terechtkwam die het toneel zette voor zijn tweede misdaad.
Verhaal III 🔒 2★
Wat begon als een simpele wraakactie, ontwikkelde zich snel. Zoltan plande zorgvuldig, maar de uitvoering bleek onverwacht eenvoudig. Hij elimineerde zijn rivaal en heroverde zijn bedrijf. De moeiteloze overwinning leidde tot zelfgenoegzaamheid, en geweld werd al snel een gewoonte. Ter compensatie van zijn zwakke lichaam, maakte hij een set mechanisch harnas, gemodelleerd naar een speelgoed hond dat hij lang geleden had ontworpen, een huiveringwekkende eerbetoon aan zijn verleden.
Verhaal IV 🔒 3★
Zoltan werd een meedogenloze crimineel, nietsontziend in de marktcompetitie. Maar op een dag, toen hij getuige was van een misdaad, zag hij dat het slachtoffer een van zijn vroege speeltjes vasthield. Niemand weet wat hem door het hoofd ging, maar de beruchte crimineel gaf zichzelf aan en begon de cipier te helpen bij het oppakken van lokale schuldige. Dit excuseerde hem niet voor zijn verleden, en hij vergaf zichzelf niet—maar hij wijdde zich aan het vechten tegen kwaad en het bevorderen van goed, op zoek naar verlossing voor de daden die hij nooit ongedaan kon maken.