Verhaal I
Aan de verschillende gokplaatsen van het Eiland der Verbannen, van luxueuze casino's tot kleine kaartspellen in slecht verlichte tavernes, heeft Lee's elegante figuur zijn stempel achtergelaten. Hij is altijd onberispelijk gekleed en welgemanierd, verschijnend als een waar lid van de hogere klasse. Wat werkelijk raadselachtig is, is dat de fiches op de tafel zijn wil lijken te gehoorzamen, hoe lang hij blijft, hoeveel hij wint, wordt altijd uitsluitend door hem bepaald.
Verhaal II 🔒 1★
Niemand is natuurlijk voorbestemd om elke gok te winnen, en Lee is geen uitzondering op deze regel. Hij vertrouwt niet op geluk, maar gebruikt in plaats daarvan zijn meesterschap over uiterst vaardige valsspeelmethoden gecombineerd met het nauwkeurig lezen en manipuleren van de psyche van zijn tegenstander. Hij kan tegenstanders gemakkelijk verleiden tot het roekeloos inzetten van exorbitante bedragen, of ze tactisch manoeuvreren om zich terug te trekken uit een gegarandeerde winnende situatie.
Verhaal III 🔒 2★
Voor bijna iedereen onbekend, dient Lee's gokfaçade slechts als een sluier. Zijn ware missie is het opsporen van de ongrijpbare baas die het uitgebreide criminele imperium orkestreert dat verborgen is onder de glinsterende casino's van het Eiland. Een decennium geleden werd zijn partner bruut tot zwijgen gebracht terwijl hij diezelfde persoon achtervolgde, en de zaak blijft een koude wond op het geweten van het Eiland. In de tussenliggende jaren heeft Lee de verraderlijke stromingen van de gokwereld genavigeerd, zorgvuldig fragmenten van bewijs verzamelend terwijl hij subtiel het netwerk van zijn wegwerpbare voetsoldaten zuivert. Allemaal gedreven door een plechtige eed, alleen gegraveerd in zijn eigen hart.
Verhaal IV 🔒 3★
Wanneer het moment van afrekening nadert, onthult Lee zichzelf als het ultieme wapen. Met zilveren welsprekendheid als zijn lokmiddel, en de bedwelmende verleiding van het spel als zijn val, verstikt hij zijn prooi, dwingt hij hen om vrijwillig onder de verleidelijke gloed van de gokhal te blijven, totdat de lange arm der wet een onontkoombaar web om hen heen heeft geweven. Dan, met een gratie die grenst aan het bovennatuurlijke, glipt Lee weg, waardoor hij een berooid en verbijsterd slachtoffer achterlaat om het kille vooruitzicht van opsluiting onder ogen te zien.