Verhaal I
Caesar was het resultaat van een ambitieus maar rampzalig bio-fusie-experiment. Het project had als doel menselijke genen te combineren met eigenschappen van andere soorten, om de grenzen van biologische evolutie te doorbreken en een nieuwe levensvorm te creëren. Het experiment liep echter snel uit de hand. Elke poging tot genfusie en soortcombinatie bracht steeds oncontroleerbaardere bijwerkingen met zich mee. Uiteindelijk werd het laboratorium verwoest door een verwoestende ramp. Tussen de ruïnes vond het reddingsteam Caesar—een woest half-mens, half-aap wezen.
Verhaal II 🔒 1★
Hoewel de wetenschappelijke gemeenschap het experiment vierde als een baanbrekende doorbraak, was het voor Caesar een tragedie. Zijn genetisch gemodificeerde lichaam werd een onontkoombare gevangenis, die hem voor altijd isoleerde van de mensheid. Het experiment eiste talloze levens, terwijl Caesar werd gekweld door oncontroleerbare waanzin. Zijn instabiliteit maakte hem een gevaar voor de beschaafde samenleving, en hij werd uiteindelijk verbannen naar het Eiland van de Verbannenen, waar hij nu onder constant toezicht leeft.
Verhaal III 🔒 2★
Toch wankelden Caesar's trots en ambitie nooit. In de loop van de tijd paste hij zich aan zijn getransformeerde lichaam aan en ontdekte geleidelijk het immense potentieel ervan. Zijn kracht groeide tot voorbij menselijk begrip, doorbrak de grenzen van soorten en veranderde hem in een onstuitbare kracht. De gevangenis worstelde voortdurend om hem onder controle te houden en verbeterde herhaaldelijk haar verdediging om zijn ontsnapping—of erger, de volledige vernietiging van de faciliteit—te voorkomen.
Verhaal IV 🔒 3★
Tot op de dag van vandaag lijken deze inspanningen te werken, maar de bewaker kan een aanhoudend gevoel van onbehagen niet van zich afschudden. Elke beweging die Caesar maakt, suggereert dat hij niet de kracht mist om alles te vernietigen—hij kiest er gewoon voor om te wachten... Maar waarop wacht hij?